εικαστικα στο σχολειο

Προς τους ανήσυχους εκπαιδευτικούς

Συνήθειες

Ένας άλλος μεγάλος πειρασμός για το μάθημα των εικαστικών είναι η ευκολία με την οποία καλλιεργείται μια κακή στάση απέναντι στο μάθημα (και η δυσκολία να καλλιεργηθεί μια θετική!). Απλά το να γίνεται το μάθημα αποτελεί την καλύτερη λύση. Έστω και αν δεν είχαμε σχεδιάσει δραστηριότητες, έστω και αν μας έφαγαν τον μισό χρόνο σε γιορτές ή κάτι άλλο, είναι βασικό να γίνεται κάτι στο μάθημα (να υπάρχει δηλ. η πράξη) έτσι ώστε να εδραιώνεται η συνήθεια ότι στα εικαστικά κάνω κάτι. Καλή και η θεωρία αλλά με πολύ μέτρο και πάντα μετά από  πράξη και να ακολουθείται από πράξη. Πρώτα και συνεχώς τα παιδιά φτίαχνουν και μετά συζητούν, βλέπουν και φτιάχνουν, μιλουν για αυτά που έφτιαξαν και φτιάχνουν και άλλα. Ναι, θα μου πείτε, όλα καλά αλλα πώς διατηρείται το ενδιαφέρον και δουλεύουν; Με συνεχή παρότρυνση, ένα μικρό σχόλιο κομμένο κια ραμμένο στα μέτρα του καθενός (το ιδιο και οι παρατηρήσεις για ανάρμοστες συμπεριφορές), μικροί αλλά απαράβατοι κανόνες (δεν πετά κανένας αυτό που κανει αν δεν το δει μαζί με τη δασκάλα του ή τελειώνει το σχέδιο σε π.χ. 35 λεπτά και το μαζεύουμε).Μήπως έχετε και εσείς κανένα μικροκανόνα υπόψη;

Advertisements

ενότητες και καθημερινό ημερολόγιο

Το γεγονός ότι πρέπει να σχεδιάσω το μάιθημα σε ενότητες το κάνει πιο ευάλωτο σε αλλαγές του προγράμματος πολλές φορές απρόβλεπτες (γιορτές, αργίες, εκδρομές κ.τ.λ).Είναι καλό  να αφήνουμε στον τριμηνιαιο προγραμματισμό κάποια  ‘άδεια’ μαθήματα όπου δεν προγραμματίσαμε τίποτε έτσι ώστε αν παρουσιαστεί καμία αλλαγή και χαθεί το μάθημα να έχουμε χρόνο, όχι πολύ μακρυά από τον χρόνο της ενότητας, να μπορούμε να ολοκληρώσουμε. Παράλληλα χρειάζεται και καθημερινό ημερολόγιο (όχι πάνω από 5 γραμμές) οπού εκεί εκτός από τον πόνο μας(!) καταγράφουμε τι έγινε στο μάθημα διότι λόγω της δημιουργικης του φύσης δραστηριότητες μπορούν να αλλάξουν και  να συμβούν καλύτερα αποτελέσματα, τα οποία να μας φανούν χρήσιμα πιο μετα ή στους συναδέλφους που παρακολουθούν το blog!!!

Πρώτη εβδομάδα

Πρώτη εβδομάδα μετα τις διακοπές των χριστουγέννων.Πρώτη εβδομάδα προσαρμογής έστω και αν δεν ήταν πολύς ο χρόνος.Στα εικαστικά, όπως σε όλα τα μαθήματα με λίγο διδακτικό χρόνο, αυτό μεταφράζεται σε επιπλέον δυσκολία.Ίσως το πιο δύσκολο πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως εκπαιδευτικοί των εικαστικών ειναι η στάση των παιδιών (και πολλές φορές των γονιών και των συναδέλφων) απέναντι στι μάθημα και ειδικότερα στη χρησιμότητά του.Προσωπικά επειδή δεν εχω αμφιβολίες για το πόσο χρήσιμο είναι ούτε καν το συζητώ.Απλά με κάθε ευκαιρία δείχνω,στα παιδιά κυρίως,ότι εκτός από την ευχαρίστηση στα εικαστικά η κύρια λειτουργία είναι η επικοινωνία. Είναι όμορφο να επικοινωνούμε και ακόμα πιο όμορφο να το κάνουμε με ένα μονοδικό και προσωπικό τρόπο!

τι μπορούμε να κάνουμε;

Προς τους ανήσυχους  εκπαιδευτικούς

Τους λόγους για να υπάρχει το μάθημα των εικαστικών τους ξέρουμε. Το θεωρητικό πλαίσιο του νέου αναλυτικού προγράμματος το διαβάσαμε και τα ρήματα για την στοχοθεσία ξέρουμε πού να βρούμε. Τα δύσκολα ξεκινούν όταν σκεφτόμαστε τι θα διδάξουμε στο επόμενο μάθημα των εικαστικών και πώς, τι υλικά θα χρησιμοποιήσουμε και πού θα τα βρούμε και αν έχουμε χρόνο να προετοιμάσουμε και να οργανώσουμε τον χώρο και τα ίδια τα παιδιά.

Έκφραση δεν είναι μόνο η εξωτερίκευση ιδεών και σκέψεων και ό,τι βρέξει ας κατεβάσει, αλλά και η επικοινωνία με ευρύ ή συγκεκριμένο κοινό (όταν έχουμε κάτι κοινό να μοιραστούμε).

Σκοπός του χώρου εδώ είναι η επικοινωνία όλων εκείνων των εκπαιδευτικών οι οποίοι διδάσκουν το μάθημα των εικαστικών ή εμπλέκουν τα παιδιά σε εικαστικές δραστηριότητες, και η άμεση (αναλόγως αυτών που συμμετέχουν) ανταπόκριση σε ερωτήματα που αφορούν την καθημερινή εφαρμογή δραστηριοτήτων και την εμπειρία του κάθε εκπαιδευτικού στο μάθημα των εικαστικών . Για παράδειγμα προκύπτουν καθημερινά ερωτήματα ( συγκεκριμένα ή γενικά)  όπως:

Πώς χρησιμοποιώ συγκεκριμένα υλικά και τεχνικές ;

Πώς αξιοποιώ το χώρο της αίθουσας ή εργαστηρίου;

Πώς να αρχίσω το μάθημα και με ποιους εναλλακτικούς τρόπους;

Πώς να σχεδιάσω δραστηριότητες στα εικαστικά με θέμα την υγεία και διατροφή ή την κατανάλωση;

Πώς χρησιμοποιούμε τον πηλό σε παιδιά Α τάξης Δημοτικού;

Έκαναν την τάξη άνω κάτω με τις μπογιές …! Υπάρχει κάποιος τρόπος που μπορώ σταδιακά να καλλιεργήσω τις δεξιότητες χρήσης του συγκεκριμένου υλικού;

Πώς να κινητοποιήσω τα παιδιά και τους γονείς να δείξουν ενδιαφέρον για τα εικαστικά;

Σε αυτό το χώρο μπορούμε να σχολιάζουμε  παραδείγματα δραστηριοτήτων οι οποίες πέτυχαν, περιγράφοντας εμπειρίες και να  καταγράφουμε  άλλες οι οποίες απέτυχαν καθώς και να συζητούμε τις σκέψεις  για  σχεδιασμο και ανάπτυξη  δραστηριοτήτων. Θα θέλαμε να συζητούμε τα κοινά μας προβλήματα και τρόπους όπου τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί θα μπορούσαν να βελτιώσουν την καθημερινότητα τους,  προβληματισμούς που αφορούν την οργάνωση του μαθήματος, τη διαχείριση της συμπεριφοράς των παιδιών, την επικοινωνία μας με άλλους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τις προσπάθειες μας ( αποτυχίες και επιτυχίες) .

Τέλος, η προσπάθεια αυτή επιδιώκει να δημιουργήσει μια κοινότητα εκπαιδευτικών  οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα τους και θα θελήσουν να  βελτιώσουν την επαγγελματική τους ζωή. Υπογραμμίζεται πως είναι ανάγκη να δημιουργήσουμε συνθήκες αλληλεπίδρασης και διαλόγου για να προωθήσουμε οτιδήποτε σχετίζεται με την αειφόρο ανάπτυξη και εικαστική αγωγή ( sustainable art education).

Μπορεί να ακούγεται ότι είναι ένας χώρος όπου ο εκπαιδευτικός που διδάσκει τα εικαστικά ή εμπλέκει τα παιδιά σε εικαστικές δραστηριότητες  θα μπορεί να πει τον πόνο του, αλλά χρείαζεται και αυτό!

Καλή αντάμωση!