εικαστικα στο σχολειο

Προς τους ανήσυχους εκπαιδευτικούς

Κατηγορία: δράσεις

Ιδέα για δράση

Δίπλα ή έστω κοντά σε κάθε δημοτικό σχολείο (δηλ. σε απόσταση που μπορούν τα παιδιά να περπατήσουν) υπάρχει μια εκκλησία. Η βυζαντινή τέχνη κια τέχνες, λόγω της μακροχρόνιας παρουσίας τους στο νησί, αποτελούν εύπορο χώρο όπου τα παιδιά συνδέονται με το μεσαιωνικό τους παρελθόν και το παρόν οτυ χώρου στο οποίο ζουν. Ανάλογα με την αρχιτεκτονική της εκκλησίας και τα παραδείγματα βυζαντινής τέχνης που μπορούμε να βρούμε κοντά στα παιδιά ξεκινούμε να εγείρουμε την παρατηρητικότητά τους .Αυτό μπορεί να γίνει με εστίαση στις λεπτομέρειες των εικόνων, φωτοκολλάζ με φωτογραφίες της εκκλησίας, ερωτήσεις όπως ‘γιατί ό Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος φορά ένα κομμάτι γούνας ζώου;’ ή ‘γιατί το φόντο των περισσοτέρων εικόνων είναι χρυσό;’ χωρίς κατ΄ανάγκη να να δώσουμε σε όλες απάντηση (αν και μέχρι το τέλος της δράσης να φροντίσουμε να το κάνουμε).Η βυζαντινή τέχνη είναι γεμάτη σύμβολα και κώδικες τα οποία τα παιδιά λετρεύουν να αποκωδικοποιούν και να χρησιμοποιούν για να παρουσιάσουν κάτι. Προσοχή όμως να μην τα βαροφορτώσουμε με θεολογικές επεξηγήσεις. Κρατούμε τα πράγματα απλά και εστιασμένα. Κάποτε η πολλή μας αγάπη για ένα θέμα μας κάνει να θέλουμε να τα πούμε όλα στα παιδιά  σε ένα μάθημα. Δώστε τους ένα κουταλάκι γλυκό τη φορά και όχι ολοκληρο το βαζάκι.Το μυστικό είναι να βρίσκουμε τι γλυκό τους αρέσει. Αν κάτι δεν δουλεύει, είτε διότι είναι ανιαρό, είτε διότι το συνέδεσαν με κάτι ανιάρο , όσο και αν μας αρέσει εμάς ως θέμα , πρέπει να το αφήνουμε και να δοκιμάζουμε κάτι που τους τραβά.Εσείς νιώσατε ποτέ έτσι;

Advertisements

Φαντασμαγορία χρωμάτων

Η φαντασμαγορία των χρωμάτων παρουσιάζεται περισσότερο τον χειμώνα παρά το καλοκαίρι, διότι προσφέρεται το φως (επειδή κατά τους χειμερινούς μήνες είναι πλάγιο και δημιουργεί πολλές σκιές).Με ένα γυάλινο πρίσμα ή απλά με ένα ποτήρι νερό αναλύουμε το φως έτσι δημιουργείται η μαγεία του αυτόματου ουράνιου τόξου. Δεν το περίμενα, αλλά η Β΄τάξη αντάδρασε με έκπληξη και με λένε ότι τα χρώματα μας δείχνουν τι νιώθουμε και να ψάχνουν για συνδυασμούς χρωμάτων ή ακόμα να βλέπουν αφηρημένες συνθέσεις βασισμένες στους χρωματικούς συνδυασμούς και να προσπαθούν να ανακαλύψουν τι ένιωθε αυτός που τις δημιούργησε (συναισθήματα απλά όπως χαρά, λύπη , θυμός  αλλά και περίπλοκα όπως αγάπη και συμπόνοια). Παρόμοιες αντιδράσεις μέχρι και την Δ΄όπότε το όνειρο και η φαντασία είναι ακόμα εκεί, μπορούν τα χρώματα χωρίς σχήματα ή συγκεκριμένο υλικό να αποτελέσουν το κύριο δομικό στοιχείο ενός έργου (φτάνει να έχουμε κάτι να πούμε!).