εικαστικα στο σχολειο

Προς τους ανήσυχους εκπαιδευτικούς

Month: Φεβρουαρίου, 2012

Σκιτσάρω το μάθημα στα γρήγορα

Ξυπνώ το πρωί.Νιώθω ό,τι νιώθω. Μετά από τα καθημερινά φτάνω στο σχολείο για να ξεκινήσω δουλειά.Από τη πρώτη στιγμή καταλαμβαίνω ότι οι σκέψεις και σημειώσεις που πήρα για το μάθημα που θα κάνω σήμερα πάνε στο κάλαθο, διότι τα παιδιά δεν έχουν όρεξη (ή καποιες φορές έχουν περισσότερη όρεξη από ότι μπορώ να χειριστώ). Προς στιγμή πανικοβάλλομαι και σκέφτομαι ότι θα με φάνε λάχανο! Βλέπω τα υλικά (ό,τι μας άφησε ένας πετσοκομμένος προϋπολογισμός και ό,τι έφεραν τα παιδιά από σπίτι) και ιδέες έρχονται στο μυαλό. Το κουδούνι χτυπά και ξεκινουμε. Τα παιδιά δημιουργούν, το χαίρονται και δεν καταλαβαίνουμε πως περασε η ώρα. Προσπαθούμε να συγυρίσουμε με φτωχό αποτέλεσμα. Όμως η δουλειά είναι εκεί και τα παιδιά βλέπουν αυτά που έκαναν.(στέκονται πιο πίσω και βλέπουν αυτό που έφτιαξαν!) Πέτυχα το σκοπό;Πέτυχα κάτι;Αν,όταν ξαναμπούν στην τάξη αναζητήσουν αυτά που έφτιαξαν και κάνουν κάτι νέο με λίγη περισσότερη χαρα ε τότε ναι πέτυχα!

Advertisements

Εργαλειοθήκη

Ποια είναι η εργαλειοθήκη του εκπαιδευτικού των εικαστικών;

1. Άριστη γνώση των υλικών και των τεχνικών 2. Ενθουσιασμός  για το μάθημα 3. Άριστη γνωριμία με τα παιδιά 4.Φαντασιά και δημιουργικότητα τόσο μέσα στο θέμα όσο και στη μέθοδο.

Τι άλλο;

Ρουτίνες

Φυσικά δεν είναι κάτι το νέο και όλοι ως εκπαιδευτικοι ξέρουμε πόσο σημαντικές και χρήσιμες είναι οι ρουτίνες. Τα εικαστικά είναι χρόνος και χώρος δημιουργίας και αρκετές φορές μάθημα εργαστηριάκο. Αν υπάρχει αίθουσα διαθέσιμη μπορεί να γίνει χώρος εικαστικών (έστω και αν δεν έχει τρεχούμενο νερό όπως πιστεύουν πολλοί. Αν χρειάζεται νερό, κυρίως για μπογιές τότε τρεις τέσσερις μεγάλες σίκλες είναι αρκετά φτάνει να ξέρουν και να ακολουθούν τις οδηγίες και να ελέγχουμε τις ποσότητες που βαζουν στις παλέττες λίγο κάθε φορά).Στην αίθουσα είναι σημαντικό να υπάρχουν απλά τραπέζια, απλές καρέκλες και ένας μακρόστενος πάγκος με ράφια από κάτω (σημαντικό χωρίς πόρτες δίοτι άνοιξε κλείσε είναι ενοχλητικές) για να αποθηκεύονται τα υλικά. Ό,τι θα χρησιμοποιήσουμε στο συγκεκριμένο μάθημα είτε είναι πάνω στο τραπέζι είτε πάνω στο πάγκό αλλά για μεγαλύτερες τάξεις μπορούμε να τους λέμε τι χρειάζονται και μόνοι τους (αν υπάρχει αρκετός χώρος) να  μπορούν να τα παίρνουν. Καλή χρονομέτρηση του μαθήματος είναι σημαντική για να ξέρουμε πότε να ξεκινήσει το συγύρισμα (ανάλογα με την ηλικία, την εμπειρία και το υλικό που δουλεψαμε). Τηρώντας τις ρουτίνες όχι μόνο δίνουμε περισσότερο χρόνο στην εικαστική πράξη, αλλά και όταν θα οργανωθεί μια δράση (εκτός τή εντός του χώρου μας) τα παιδιά είναι προετοιμασμένα και δεν χάνουν χρόνο στα διαδικαστικά. Για το μεγάλο κεφάλαιο των μπογιών θα μιλήσουμε πιο μετά. Ή μήπως στο επόμενο blog?

Ιδέα για δράση

Δίπλα ή έστω κοντά σε κάθε δημοτικό σχολείο (δηλ. σε απόσταση που μπορούν τα παιδιά να περπατήσουν) υπάρχει μια εκκλησία. Η βυζαντινή τέχνη κια τέχνες, λόγω της μακροχρόνιας παρουσίας τους στο νησί, αποτελούν εύπορο χώρο όπου τα παιδιά συνδέονται με το μεσαιωνικό τους παρελθόν και το παρόν οτυ χώρου στο οποίο ζουν. Ανάλογα με την αρχιτεκτονική της εκκλησίας και τα παραδείγματα βυζαντινής τέχνης που μπορούμε να βρούμε κοντά στα παιδιά ξεκινούμε να εγείρουμε την παρατηρητικότητά τους .Αυτό μπορεί να γίνει με εστίαση στις λεπτομέρειες των εικόνων, φωτοκολλάζ με φωτογραφίες της εκκλησίας, ερωτήσεις όπως ‘γιατί ό Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος φορά ένα κομμάτι γούνας ζώου;’ ή ‘γιατί το φόντο των περισσοτέρων εικόνων είναι χρυσό;’ χωρίς κατ΄ανάγκη να να δώσουμε σε όλες απάντηση (αν και μέχρι το τέλος της δράσης να φροντίσουμε να το κάνουμε).Η βυζαντινή τέχνη είναι γεμάτη σύμβολα και κώδικες τα οποία τα παιδιά λετρεύουν να αποκωδικοποιούν και να χρησιμοποιούν για να παρουσιάσουν κάτι. Προσοχή όμως να μην τα βαροφορτώσουμε με θεολογικές επεξηγήσεις. Κρατούμε τα πράγματα απλά και εστιασμένα. Κάποτε η πολλή μας αγάπη για ένα θέμα μας κάνει να θέλουμε να τα πούμε όλα στα παιδιά  σε ένα μάθημα. Δώστε τους ένα κουταλάκι γλυκό τη φορά και όχι ολοκληρο το βαζάκι.Το μυστικό είναι να βρίσκουμε τι γλυκό τους αρέσει. Αν κάτι δεν δουλεύει, είτε διότι είναι ανιαρό, είτε διότι το συνέδεσαν με κάτι ανιάρο , όσο και αν μας αρέσει εμάς ως θέμα , πρέπει να το αφήνουμε και να δοκιμάζουμε κάτι που τους τραβά.Εσείς νιώσατε ποτέ έτσι;

Φαντασμαγορία χρωμάτων

Η φαντασμαγορία των χρωμάτων παρουσιάζεται περισσότερο τον χειμώνα παρά το καλοκαίρι, διότι προσφέρεται το φως (επειδή κατά τους χειμερινούς μήνες είναι πλάγιο και δημιουργεί πολλές σκιές).Με ένα γυάλινο πρίσμα ή απλά με ένα ποτήρι νερό αναλύουμε το φως έτσι δημιουργείται η μαγεία του αυτόματου ουράνιου τόξου. Δεν το περίμενα, αλλά η Β΄τάξη αντάδρασε με έκπληξη και με λένε ότι τα χρώματα μας δείχνουν τι νιώθουμε και να ψάχνουν για συνδυασμούς χρωμάτων ή ακόμα να βλέπουν αφηρημένες συνθέσεις βασισμένες στους χρωματικούς συνδυασμούς και να προσπαθούν να ανακαλύψουν τι ένιωθε αυτός που τις δημιούργησε (συναισθήματα απλά όπως χαρά, λύπη , θυμός  αλλά και περίπλοκα όπως αγάπη και συμπόνοια). Παρόμοιες αντιδράσεις μέχρι και την Δ΄όπότε το όνειρο και η φαντασία είναι ακόμα εκεί, μπορούν τα χρώματα χωρίς σχήματα ή συγκεκριμένο υλικό να αποτελέσουν το κύριο δομικό στοιχείο ενός έργου (φτάνει να έχουμε κάτι να πούμε!).